Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Çalışma arasında başını kaldırıp birkaç dakika dinlendi. Gün boyu kendisine yönelen sorulara cevap vermişti; o an hiçbir şey söylemek istemedi. Ressam kumaşın renklerini sakin yüz ifadesiyle birlikte boyadı. Resim, insanın sözlerden uzak bir molaya da hakkı bulunduğunu hatırlamak için yapıldı.