Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Eve dönüş yolunda aynı manzaraya her gün başka bir ışık düşüyordu. Bir akşam mor gökyüzüyle yeşile yaklaşan suyu birlikte görünce durdu. Ressam ertesi gün bunu hatırlayarak çalıştı. Şehrin bilinen yapılarını korudu, renkleri ise o kısa karşılaşmanın izine bıraktı; günlük bir yol böylece resmin başlangıcına dönüştü.