Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah kapıyı açınca denizin rengi içerideki taşlardan daha serin göründü. Vazoyu biraz yana çekti; dalın gölgesiyle manzara aynı çerçeveye girdi. Sonra kahvaltıyı o köşede yaptı. Bu hayali resim, evin içinde kalırken de dışarıyla bağ kurulabildiğini anlatan sıradan bir sabah düzenlemesinden doğdu.