Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Taşınırken balkondaki bitkinin yaşayacağından emin değildi. Kökleri eski saksıya sıkışmış, dalları yol boyunca birkaç kez eğilmişti. Esin yeni evde onu pencerenin yakınına koydu.

İlk haftalarda bir değişiklik olmadı. Yapraklarına bakıp sulamasını düzenledi, başka yere taşımanın iyi gelip gelmeyeceğini düşündü. Komşusu acele etmemesini söyledi. Yeni yerini bulması biraz sürebilirdi.

Bir sabah küçük bir tomurcuk gördü. Ardından aynı dal üzerinde beyaz çiçekler açtı. Esin fotoğrafını çekip taşınmasına yardım eden arkadaşına gönderdi. Evde yerleşen yalnızca eşyalar değildi.

Bu kurmaca anlatının resminde beyaz çiçekler kıvrımlı bir dal boyunca ilerler. Gri zemin yaprakların ışığını öne çıkarır; yeşil ayrıntılar yüzeye canlılık katar. Resim yeni bir çevreye alışmanın sessiz süresini hayal eder. Her başlangıç hemen belirti vermez. Bazen beklemek ve aynı küçük ilgiyi sürdürmek, bir sabah görülen ilk tomurcuğun hikâyesini kurar.