Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah aldığı çiçeklerin çoğu kapalıydı. Vazoyu masaya bıraktı; ertesi gün yapraklar biraz açılmış, üçüncü gün bütün oda onların varlığını hissetmişti. Ressam bu yavaş değişimi çizim defterine kaydetti.

Tuvalde kat kat beyaz yaprakları ve sıcak merkezleri öne çıkardı. Aralarda kalan tomurcuklar, sürecin henüz bitmediğini hatırlattı. Resim, en güzel hâlini hemen göstermeyen şeylere zaman tanımanın küçük bir karşılığı oldu.