Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Çatının onarımı için eve gelen usta yağmur başlayınca çalışmayı bırakmak zorunda kaldı. Aslı ona mutfakta bir çay hazırladı. Birlikte camın arkasından suyun oluklara dolmasını izlediler.

Aslı birkaç haftadır bu evin her sorununu aynı gün çözmeye çalışıyordu. Eski yapı sabır istiyor, bir iş bitince başka bir ayrıntı ortaya çıkıyordu. Usta, bugün hava izin vermedi, yarın devam ederiz, dedi.

Cümlenin rahatlığı Aslı'nın aklında kaldı. Usta gittikten sonra masadaki yapılacak işler listesini kaldırdı. Yağmurun sesini dinleyerek öğle yemeğini hazırladı. Ev hâlâ onarım bekliyordu ama içinde yaşamak için bütün işlerin bitmesi gerekmiyordu.

Ertesi sabah güneş çıktı. Çatıdaki çalışma devam etti, Aslı da uzun zamandır ertelediği bir arkadaşını aradı.

Bu kurmaca hikâyenin resminde beyaz hareketler lacivert ve siyah yüzeyleri açar. Krem ve altın tonları aralarından görünür; ince damlalar aşağıya uzanır. Resim, her aksaklığı yenmeye çalışmak yerine bazen durmanın getirdiği rahatlığı hayal eder. Yağmur geçicidir, işler devam edecektir. Bekleme saatinin de kendi sesi ve yaşanacak küçük bir hayatı vardır.