Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Akşam yemeğinden sonra yağmurun durmasını beklemek istemediler. Şemsiyeyi açıp eve doğru yürüdüler. Sokaktaki ışıkların yansıması, tanıdık yolu kısa bir gezinti gibi gösteriyordu.

Ressam binaları koyu, ortadaki yolu sıcak bıraktı. Yan yana yürüyen figürler ışığın içinde küçük kaldı. Bu resmi, özel bir akşamın bazen masadan kalkınca bitmediğini, eve dönüş yolunda da devam edebildiğini anlatmak için yaptı.