Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Vapurdan kıyıya bakarken binaları bütünüyle seçemedi. Hareket ve ışık, görüntüyü küçük parçalara ayırıyordu; minareler ise bütün değişikliğin içinde tanıdık kaldı.

Ressam şehri dikdörtgen dokularla kurup silueti onların arasından çıkardı. Öndeki tekne günün hareketini sürdürdü. Bu resim, bir yere ait görüntünün ayrıntıları değişse de birkaç belirgin çizgiyle tanınabilmesinden esinlendi.