Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah sessizliği, atların suya girmesiyle bozuldu. Beş ayrı adımın sesi kıyıda tek bir ritme dönüştü. Bakıcı, kenarda durup onları açık alanda izledi; işine başlamadan önce kendine ayırdığı birkaç dakikaydı.

Ressam en açık renkli atı ortaya, koyu gövdeleri yanlara yerleştirdi. Sıçrayan beyaz su hareketlerini birbirine bağladı. Bu resmi, her gün tekrarlanan bir işin içinde bile insana tazelik veren bir an bulunabileceği düşüncesiyle yaptı.