Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Piknik için yola çıkmışlardı, ama en güzel yer tabelası olmayan küçük bir su kenarıydı. Örtüyü çayıra serdiler. Çocuklar çiçekleri sayarken büyükler ilk kez saate bakmadan oturdu.

Ressam suyun kıvrımını, kıyıdaki ağaçları ve öndeki çiçekleri aynı açıklık içinde boyadı. Göğe geniş yer bıraktı. Bu resmi, planlanan duraklardan uzaklaşıp tesadüfen bulunan bir yerde günün gerçek dinlenmesini yaşayabilmelerinden doğan bir hatıra olarak yaptı.