Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Parkın göletinde iki kuğu ağır ağır birbirine yaklaştı. Kenarda oturan bir çift konuşmayı kesip onları izledi. Suya düşen akşam ışığı sarıydı; gölgeler ise derin bir maviye dönüyordu.

Ressam kuğuların eğilen boyunlarını koruyup çevrelerini renkli parçalara ayırdı. Beyaz gövdeler sıcak ve serin alanlar arasında birbirine yöneldi. Bu resmi, yakınlığın her zaman büyük sözlerle kurulmadığını, bazen yalnızca aynı sakin anı paylaşmanın yeterli olduğunu düşündüğü gün yaptı.