Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yaz sonunda tarlaları geçerken renklerin değiştiğini gördü. Sarılar daha soluk, gölgeler daha uzundu. Sıcaklık sürüyordu, ama günün ışığı artık başka bir mevsimi haber veriyordu.

Ressam bu geçişi bej ve altın katmanlarla anlattı. Aradaki açık şerit, uzak bir yol gibi uzandı. Resim, bir mevsimin bittiğini takvimden önce renklerden anlayabildiği o yolculuğun hatırası oldu.