Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah işe giderken iki yüksek binanın arasına düşen güneşi gördü. Her gün karanlık sandığı geçit o saatte ışıkla doluyordu. Yolunu değiştirmeden de yeni bir görüntü bulmuştu.

Ressam dikey koyulukların arasını sıcak renklerle açtı. Aşağıdaki yansıma ışığı uzattı. Resim, tanıdık bir yerde farklı bir saatin bütün duyguyu değiştirebilmesini ve alışkanlığın içindeki küçük sürprizleri hatırlamak için yapıldı.