Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

O sabah alarm kurmamıştı. Perdeyi aralayıp kahvesini aldı; hafta boyunca ilk kez güne acele etmeden başlayacaktı. Fincanın sıcaklığını iki elinde tutarken dışarıdaki ışığa baktı.

Ressam kadının eğilen başını ve ellerini öne çıkardı. Beyaz gömlekle ince perde, sabahın yumuşaklığını taşıdı. Resim, sıradan bir fincan kahvenin insanın kendine ayırdığı zamanın işaretine dönüşmesini anlatmak için yapıldı.