Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kutlamaya hazırlanmıştı, fakat çıkmadan önce pencerenin yanında biraz oturdu. Günün telaşı biterken dışarıdaki ışığı izlemek istedi. Aklındaki düşünceyi hemen birine anlatmadan kendi içinde tamamladı.

Ressam mavi elbiseyi açık yastıkların yanında boyadı. Elin ve bakışın yönü bütün sahneyi sakinleştirdi. Bu resim, kalabalığa katılmadan önce insanın kendine ayırdığı birkaç sessiz dakikanın değerinden doğdu.