Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah çalışmasını her zamankinden erken bitirdi. Açık pencereden gelen kuş sesleri arasında aynı melodiyi bir kez daha çaldı; bu kez yetiştirmek zorunda olduğu bir şey yoktu.

Ressam elleri ve tuşları belirgin, arka plandaki çiçekleri yumuşak boyadı. Saçlara düşen ışık, müziğin rahatlığına eşlik etti. Bu resmi, disiplinle öğrenilen bir parçanın bir gün görev olmaktan çıkıp insanın kendi keyfine dönüşmesini düşündüğü için yaptı.