Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Arkadaş grubuyla gittiği salonda oyuna ara verdi. Masadaki hareket sürerken başını çevirip tanıdık bir ses aradı; birlikte geldiği arkadaşı el sallıyordu. Gürültünün içinde o küçük işaret ona daha yakın geldi.

Ressam kartları ve fişleri sahnenin ayrıntısı olarak bıraktı, kadının masadan uzaklaşan bakışına odaklandı. Resim, kalabalık ve parlak bir ortamda bile insanın dikkatini en çok tanıdığı birinin çekebilmesinden esinlendi.