Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yürüyüşten getirdiği kuru dalları farklı vazolara yerleştirdi. Akşam ışığında dalların gölgeleri duvara düşerken masanın başında oturup annesini düşündü; onun da küçük şeylerle evi değiştirme alışkanlığı vardı.

Ressam vazoların üzerine sakin bir yüz profili ekledi. Turuncu daire, günün sıcaklığını tuttu. Resim, birinin yokluğunu büyük bir anıt yerine günlük bir düzenin içinde hatırlamanın sessiz yolundan doğdu.