Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Tekneleri bağlayanlar işlerini bitirmişti. Limandaki sesler azalırken direkler suya ince yansımalar düşürüyordu. Ressam gündüzün hareketini değil, ardından gelen bu dinlenmeyi izlemek istedi.

Güneşi sıcak, tekneleri koyu tonlarla boyadı. Suyun sakinliği bütün çizgileri bir arada tuttu. Resim, bir çalışma gününün bittiğini insanların gitmesinden önce eşyaların duruşundan anlayabildiği o akşamdan doğdu.