Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Pazar günü masanın yerini değiştirdi. Kuru yaprakları üç vazoya ayırınca odanın köşesi ferahladı. Bütün evi yenilememişti, ama o küçük düzen kendisine iyi geldi.

Ressam açık yüz profilini sıcak bir dairenin içine yerleştirdi. Bitkilerin ince çizgileri vazoların yuvarlak gövdeleriyle dengelendi. Resmin çıkış noktası, insanın çevresine gösterdiği küçük bir özenin kendi düşüncelerini de toparlayabilmesiydi.