Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Hafta içi kısa bir boşluk bulup kıyıya indi. Kalabalık azdı; karşıdaki evler ve ağaçlar suda hafifçe yansıyordu. Günün ortasında böyle bir sakinlik bulmayı beklemiyordu.

Ressam kıyıdaki sıcak renkleri suyun açık mavisiyle dengeledi. Uzak minareler göğe ince çizgiler ekledi. Resim, dinlenmek için günün bitmesini beklemek yerine bazen eldeki küçük aralığı değerlendirmenin yeterli olabileceğini hatırlattı.