Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kıyıdaki bankta otururken tekne ağır ağır geçti. Şehir ışıkları su üzerinde kırılıyor, uzak minareler göğün sıcak rengine karışıyordu. Ressam eve dönmek için kalkmadan biraz daha bekledi.

Yapıları parçalı dokularla, yansımaları ince çizgilerle boyadı. Küçük tekne hareketin sakin ölçüsü oldu. Resim, günün sonundaki kısa bir bekleyişin insana şehrin alışılmış görüntüsünü yeniden fark ettirebilmesinden doğdu.