Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Derya, küçük dükkânının tabelasını seçerken üçüncü kez fikrini değiştirdi. Önündeki örneklerin hepsi düzgündü ama hiçbiri kendisine ait görünmüyordu. Yıllardır başkaları için tasarım yapmıştı; kendi kapısının üzerine gelecek birkaç harf konusunda ise kararsızdı.

Usta, kâğıtların kenarına kırmızı bir boya örneği bıraktı. Derya örneği siyah çizgili planın üzerine koydu. Kâğıt kaydı, çizgiler birbirini kesti. Bir an için düzen bozuldu; ardından bütün masa daha canlı göründü.

Kırmızıyı seçti. Tabela asıldığında komşu esnaf biraz iddialı buldu. Derya ertesi sabah karşı kaldırımdan dükkânına baktı ve ilk kez anahtarı cebinden aceleyle çıkardı. İçeri girmek istiyordu.

Bu hikâyenin soyut tablosu, kararın verildiği o masayı hayal eder. Kırmızı yüzeyler güçlü bir başlangıcı, siyah şeritler planın sınırlarını çağrıştırır. Beyaz çizgiler aralarından geçerek yeni yönler açar.

Resmin çıkış noktası büyük bir başarı günü değildir. Henüz dükkân açılmamış, ilk müşteri gelmemiştir. Bir insanın kendi seçimine güvenmeye başladığı birkaç saniye, hareketli geometrik alanların içinde kalır. Kenarlardaki açık yüzey, önünde hâlâ yapılacak işler ve kurulacak bir hayat olduğunu hissettirir.