Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

İki arkadaş seyahat planını bir kâğıda çizerken farklı yerlerden başlamak istediklerini fark etti. Biri denizi görmek, diğeri küçük kasabalarda durmak istiyordu. Masada biletler, notlar ve kahve bardakları birikmişti.

Mina kalemle bir yol çizdi. Arkadaşı başka bir renkle kendi önerisini ekledi. Çizgiler birkaç yerde kesişiyor, bazı yerlerde birbirinden uzaklaşıyordu. Önce bütün günleri birlikte geçirmeleri gerektiğini düşündüler. Sonra bir sabah ayrı gezip akşam aynı yerde buluşabileceklerini konuştular.

Plan sadeleşti. Kâğıtta kalan çizgiler ise karışık görünüyordu. Mina onu yeni defterinin arasına koydu; yolculuğun ilk anlaşması bu kâğıtta yapılmıştı.

Döndüklerinde fotoğrafları yan yana açtılar. Aynı günün farklı görüntülerini görmek, birlikte geçirdikleri zamanı azaltmamıştı.

Bu kurmaca anlatının soyut haritasında koyu ve açık alanlar, sarı ve turuncu vurgularla buluşur. İnce çizgiler yüzeyin üzerinde dolaşıp yeniden kesişir. Resim, yakınlığın her adımı aynı yönde atmayı gerektirmediğini hayal eder. Herkesin kendi merakına yer açıldığı bir yolculukta, akşam buluşması anlatılacak yeni hikâyeler getirir. Açık alanlar da bu farklı yolların nefes payı olur.