Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Elektrik kesildiğinde Eda, atölyede yaptığı işi bırakıp pencereyi açtı. Günün sıcaklığı odada kalmıştı. Masadaki küçük lambayı yakıp bir süre sessizce bekledi.

Pencerenin yakınında bir kelebek gördü. İçeri girmesin diye perdeyi araladı. Kanatları kısa bir an lambanın ışığını yakaladı; karanlıkta maviye yakın bir parıltı belirdi. Eda bütün ayrıntılarını seçemedi ama o renk aklında kaldı.

Ertesi gün çalışmasına devam ederken koyu bir zeminin üzerine serin bir renk koydu. Daha önce planladığı resmin ortasında yeni bir açıklık oluştu.

Bu kurmaca hikâyenin kelebeği gerçek bir türün kaydı olarak düşünülmez. Mavi ve altın kanatlar, lacivert yüzeyin önünde ışık gibi açılır. Çevredeki küçük sıçramalar hareketi sürdürür. Resim, zorunlu bir duraklama sırasında dikkatin başka bir ayrıntıya yönelmesini hayal eder. İşe dönüldüğünde o kısa karşılaşma, yeni bir renk seçiminin başlangıcı olabilir.