Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yeni dansını kurarken suyun içindeki hareketleri düşündü. Bir kolunu kaldırdığında öğretmeni bunun yüzmeye benzer bir hafifliği olduğunu söyledi. O cümle, bütün koreografinin yönünü değiştirdi.

Ressam figürü serin renkler içinde yükseltti, üstüne düşsel bir balık ekledi. Gerçek bir sahneden çok hareketin kurduğu hayali anlattı. Resim, bir benzetmenin insanın çalışmasına yeni bir yön verebilmesinden doğdu.