Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Balıkçı, sabahın ilk vapuru görünmeden oltasını hazırlardı. O gün kıyıya genç bir komşusu da geldi; ilk iş gününe giderken birkaç dakika durmak istemişti. Birlikte konuşmadan suya baktılar.

Ressam karşı kıyıdaki ağaçların sıcak rengini, göğün pembesini ve vapurun açtığı yolu izledi. Bu sakin başlangıcı boyamak istedi. İskeledeki küçük figürler, biri yıllardır aynı sabahı karşılayan, diğeri yeni bir hayata hazırlanan iki insanın o kısa ortaklığını taşıdı.