Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Hava erken kararınca masanın üzerindeki küçük feneri yaktı. Çiçeklerin beyazı bu ışıkta gündüzden farklı görünüyordu. Bir süre bütün odayı aydınlatmak yerine bu köşeyle yetindi.

Ressam vazoları ve dalları koyu zemine karşı kurdu. Fener, geniş görüntünün içinde küçük sıcak bir merkez oldu. Resmi, az bir ışığın bile sevilen eşyaları yeniden görmeye yetebildiğini fark ettiği akşam yaptı.