Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sınavdan çıktığında ne yapacağını bilemedi. Aydın soruların yarısını yeniden düşünmeye başlamıştı. Eve dönmek yerine yakınlardaki parka yürüdü. Hava kapalıydı; bütün renkler birbirine yakın görünüyordu.

Telefonunu sessize almıştı. Annesinin aradığını sonradan gördü ve geri döndü. Sonucu sormak yerine bir şey yiyip yemediğini konuşmaları Aydın'ı rahatlattı. Henüz bilmediği bir şeyi açıklamak zorunda değildi.

Parkın girişinden bir sandviç aldı. Bankta otururken sınavla ilgili düşünceler bitmedi ama aralarına başka ayrıntılar girdi. Yanından geçen köpek, rüzgârda sallanan dal, sıcak ekmeğin kokusu vardı.

Bu kurmaca hikâyenin resminde krem ve gri yüzeyler soluk yeşil tonlarla buluşur. Sınırlar keskinleşmez; görüntü sakin bir belirsizlik taşır. Resim, sonucun bilinmediği bir günün de yaşanacak saatleri olduğunu hayal eder. Yakın bir ses ve sıradan bir öğün, bekleyişin içinde küçük bir denge kurabilir.