Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Arkadaşı ayrıldıktan sonra sandalyeleri hemen yerine koymadı. Sohbetin uzadığı akşamın düzeni odada kalsın istedi. Masadaki çiçekler ve mum hâlâ birlikte geçirilen zamanı hatırlatıyordu.

Ressam boş sandalyeleri sıcak bir zeminde boyadı. Kırmızı kumaşlar eşyaların sessizliğini canlı tuttu. Bu resim, insanlar gittikten sonra bile bir odanın buluşmanın izini bir süre taşıyabilmesini anlatmak için yapıldı.