Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Gösteri provasında aynı dönüşü birkaç kez denediler. Biri erken, diğeri geç hareket ediyordu. Sonunda birbirlerinin nefesini izleyince adım yerine birlikte olmanın ritmini buldular.

Ressam açık etekleri renkli zemin üzerinde geniş hareketlerle boyadı. İki figürün kolları ortak bir çizgi kurdu. Resim, birlikte yapılan bir işte uyumun yalnızca saymakla değil, karşısındakine dikkat etmekle oluşmasından doğdu.