Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Evdeki iki bitkinin bakımı aynı değildi. Birine daha sık su veriyor, diğerini ışığa yaklaştırıyordu. Zamanla ikisini de tanımayı öğrendi; aynı köşede farklı biçimlerde büyüyorlardı.

Ressam saksıları yan yana, çiçekleri kendi yönlerinde boyadı. Sade zemin aralarındaki farklara yer açtı. Resim, birlikte durmanın aynı ihtiyaçlara sahip olmak anlamına gelmediğini günlük bir bakım alışkanlığı üzerinden hatırlattı.