Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Dedesiyle yaptığı ilk ahşap çalışmasını yıllarca sakladı. Yuvarlak kutunun kapağı tam kapanmıyor, kenarında farklı renkli küçük parçalar duruyordu. Deniz, taşınırken onu yeni masasının üzerine koydu.

Kutuyu açınca eski biletler ve kısa notlar çıktı. Her biri hayatının başka döneminden kalmıştı. Bazılarının neden saklandığını hatırlamadı; yine de hepsini hemen ayırmak istemedi.

Yeni evin anahtarına ait küçük etiketi de kutuya ekledi. Geçmişe ait bir eşyanın yalnızca bitmiş yılları tutması gerekmiyordu. İçinde bugüne de yer vardı.

Bu kurmaca hikâyenin resminde dairesel krem katmanlar birbirinin çevresine eklenir. Kırmızı, yeşil, sarı ve koyu parçalar yüzeye küçük farklılıklar katar. Resim, hayatın aynı merkezin etrafında birikmesini hayal eder. Yeni bir halka eskisini silmez; onun yanına gelir. Kabartılı yüzey, saklanan küçük eşyaların farklı ağırlıklarını ve bir kutunun zamanla kişisel bir haritaya dönüşmesini çağrıştırır.