Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Sabah istasyonda bekleyenleri izledi. Kimi çantasını düzeltiyor, kimi uzaklara bakıyordu. Aynı sırada durmaları, aynı yere ya da aynı düşünceye gittikleri anlamına gelmiyordu.

Ressam figürleri farklı renklerde, ortak bir zemin üzerinde kurdu. Yüzlerini belirtmeden duruşlarına küçük farklar verdi. Bu resim, bir kalabalığı oluşturan insanların her birinin ayrı bir sabahı bulunduğunu hatırlatan kısa bekleyişten doğdu.