Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yıllar önce birlikte oturdukları terasa yeniden geldiler. Masa aynı değildi, fakat kemerlerin arasından görünen kıyı tanıdıktı. Sipariş vermeden önce uzun süre manzaraya baktılar.

Ressam onları kalktıktan sonra gördü. İki sandalye ve beyaz örtü, konuşmanın izini hâlâ taşıyor gibiydi. Çiçekleri ve denizi açık renklerle boyadı. Bu resmi, bazı buluşmaların insanlar gittikten sonra bile bir masayı boş göstermediği düşüncesiyle yaptı.