Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Göndermeden önce mektubunu bir kez daha okudu. Aynı düşünceyi daha yumuşak söylemenin mümkün olduğunu gördü; birkaç kelimeyi sildi. İçindeki duygu değişmemiş, anlatma biçimi değişmişti.

Ressam yüzün çizgilerini kızıl ve açık alanların üzerine yerleştirdi. Portreyi bitmiş bir şekil yerine aranan bir ifade olarak bıraktı. Bu resmi, bir cümlenin karşısındaki insana ulaşabilmesi için bazen yeniden kurulması gerektiğini düşündüğü gün yaptı.