Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Kitabı kapatmak için gözlüğünü çıkardı, sonra bölümün sonunu merak edip yeniden taktı. Ev sessizdi; abajurun ışığı yalnızca masayı aydınlatıyordu. Bir bölüm daha okumak o akşamın küçük keyfiydi.

Ressam açık sayfaları, gözlüğü ve çiçekleri sıcak tonlarla boyadı. Boş koltuk, okurun birazdan döneceği yeri tuttu. Bu resim, gündelik hayatın en sade zevklerinden birini görünür kılmak için yapıldı.