Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Resim kursunun ilk gününde kâğıdın önünde uzun süre bekledi. Sema yanlış bir çizgiyle bütün yüzeyi bozacağını düşünüyordu. Öğretmen küçük bir renk seçip başlamasını önerdi.

Kutuda en çok turuncu dikkatini çekti. Fırçaya boya alıp iki ayrı leke koydu. Aralarında kalan beyaz boşluk beklediğinden daha güzel görünüyordu. Her yeri doldurması gerekmiyordu.

Ders sonunda diğer çalışmalara baktı. Kendi resmi daha sadeydi ama ilk kez bir yüzeyde karar verebildiğini hissediyordu. Eve götürüp masanın yanına astı.

Bu kurmaca hikâyenin resminde turuncu hareketler beyaz ve soluk mor alanların içinde canlı biçimde belirir. Çevrelerindeki boşluk, renklerin gücünü taşıyan bir parçadır. Resim, başlangıcın büyük bir planla gelmek zorunda olmadığını hayal eder. Küçük bir seçim kâğıdın sessizliğini değiştirir. İkinci leke ilkini tamamlamak kadar, insanın kendi kararına yeniden güvenmesini de sağlayabilir.