Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Evlilik yıldönümlerinde pahalı bir yer seçmek yerine eski banklarına gittiler. Yıllar önce burada oturup birlikte yaşayacakları evi konuşmuşlardı. Şimdi çocuklar büyümüş, evin planları birkaç kez değişmişti.

Murat yanında çay getirmişti. Aysel pembe ağacın eskisinden daha geniş olduğunu söyledi. Bir vapur kıyının önünden geçerken ikisi de bir süre sustu.

Sonra gelecek yıl ne yapmak istediklerini konuştular. Büyük yolculuklardan önce, birbirlerine ayıracakları küçük saatler vardı. Haftada bir akşamı yalnızca yürüyüş için boş bırakmaya karar verdiler.

Bu kurmaca hikâyenin resminde banktaki iki figür geniş Boğaz manzarasının önünde durur. Pembe dallar görüntüyü çerçeveler, mavi su ve vapur günlük hayatı sürdürür. Resim, ortak geçmişin yalnızca hatırlanacak yıllardan oluşmadığını hayal eder. Aynı banka yeniden gelmek, bugünün içinde bir sonraki küçük alışkanlığı da kurabilir. Manzara geniştir; yakınlık, yan yana oturulan dar yerde hissedilir.