Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Evdeki sohbet uzayınca biraz hava almak için balkona çıktı. Uzak pencerelerde ışıklar yanıyor, sokaktan akşamın sesleri geliyordu. İçerideki kalabalığa dönmeden önce şehri birkaç dakika yalnız izledi.

Ressam figürü sıcak pencere ışığıyla, şehri serin gece tonlarıyla boyadı. Korkuluk iki alan arasındaki sınır oldu. Resim, bir arada olmaktan keyif alırken bile kısa bir yalnızlığa ihtiyaç duyulabileceğini anlatmak için doğdu.