Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Her yıl aynı ağacın çiçek açmasını beklerdi. O sabah işe giderken ilk beyaz çiçeği gördü; durup dalların arasındaki tomurcukları saydı. Uzun kışın ardından mevsimin gerçekten değiştiğine o anda inandı.

Ressam dalın kıvrımını ve çiçeklerin açıklığını sıcak bir zemin üzerinde boyadı. Henüz açılmamış tomurcukları da bıraktı. Resmin sebebi, güzel bir şeyin yalnızca gerçekleşmesini değil, yaklaşmakta olduğunu görmenin de insana umut vermesiydi.