Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Terzi, vitrini kapatmadan önce iki kıyafeti yan yana astı. O hafta aynı davete gidecek iki müşterisinin seçimleri birbirinden farklıydı; yine de siyah ve beyaz kumaşlar birlikte güzel duruyordu.

Ressam bu görüntüden iki uzun figür kurdu. Yüzlerini ayrıntılandırmadı, kıyafetlerin duruşunu öne çıkardı. Resim, aynı buluşmaya kendi tarzıyla hazırlanan insanların, yan yana geldiklerinde kurabilecekleri sessiz uyumu düşünmesinden doğdu.