Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Yıllardır gittiği dans kursunu bırakmadan önce Zeynep, öğretmeninden küçük bir video istedi. Gösteri kaydı yerine provalardan birkaç anı seçtiler. Başlangıç duruşu, ilk dönüş, duraksama ve son selam yan yana geldi.

Videoyu izlediğinde kendisini yalnızca başarılı hareketlerde görmedi. Dengesini aradığı, tekrar başladığı ve dinlendiği anlar da çalışmanın içindeydi. Öğretmeni bütün bunların aynı öğrenmenin parçaları olduğunu söyledi.

Zeynep başka şehre taşındıktan sonra yeni bir kurs aramaya başladı. Eski videoyu bir ölçü olarak değil, yeniden başlayabileceğinin hatırlatıcısı olarak sakladı.

Bu kurmaca hikâyenin resminde beş figür farklı hareketlerde yan yana durur. Turuncu ve kahverengi yüzey, açık kostümlerin ritmini taşır. Resim, aynı dansın ayrı zamanlarını tek bakışta düşünmeye çağırır. Bir hareketin zarafeti yalnızca doruk anında bulunmaz. Başlangıç, bekleyiş ve eğilerek verilen selam da insanın emeğine ait sessiz bölümlerdir.