Bu metin, resimden esinlenen kurmaca bir hikâyedir.

Atölye fazla ısınınca pencereyi açtı. Rüzgâr masadaki kâğıtları savurdu, perdeyi içeri taşıdı. Ressam kâğıtları toplarken günün durağanlığının bir anda dağıldığını hissetti.

Tuvalde serin mavileri ve turkuazı geniş hareketlerle yaydı. Beyaz izler havanın yönünü, küçük sıcak renkler odada kalan eşyaları çağrıştırdı. Bu resmi, bazen zihni açmak için uzun bir yolculuk değil, açık bir pencerenin bile yettiği o öğleden sonra yaptı.